„— A czy ty sam masz taką „niszę ekologiczną", gdzie możesz odpocząć od telefonów, rozmów, rozmaitych problemów
— Staram się często bywać w lesie, przynajmniej w każdą sobotę i niedzielę oraz, oczywiście, w czasie urlopu. Pisanie stanowi dla mnie również wspaniałą „niszę ekologiczną". Jeżeli udaje mi się wykroić parę godzin na to, aby posiedzieć nad czystą kartką papieru, czuję się wtedy wspaniale wypoczęty.
— Też mi wypoczynek — pisanie! Przecież to jest ciężka praca!
— Ty jesteś dziennikarzem, a więc dla ciebie pisanie jest pracą, ciężką pracą, która, ma się rozumieć, męczy cię. Dla mnie pisanie jest czymś w rodzaju hobby, jak to się dzisiaj zwykło mawiać. W czasie pisania odpoczywam. Dla mnie czynność ta jest trudnym zajęciem, ale nie ciężką pracą. Czy widzisz różnicę
— Zgoda, wyobraź sobie sytuację, w której twoja praktyka lekarska znalazłaby się na drugim planie, a pisanie stałoby się głównym zajęciem.
— To jest nierealne. W praktyce lekarskiej i pracy naukowej, jak niektórzy uważają, mam znacznie lepsze rezultaty, niż w pisaniu. W każdym razie „procent trafień" jest w mojej pracy zawodowej o wiele wyższy. Po co miałbym rezygnować z zajęcia, które lubię i które przynosi mi niezłe osiągnięcia Świadomość realnej korzyści, jaką dostarczam ludziom, daje mi ogromne zadowolenie. Nie wątpię, że ty również lubisz swoją pracę, że przynosi ci ona zadowolenie (w przeciwnym razie nie zajmowałbyś się nią), ale dla ciebie pisanie jest koniecznością zawodową, piszesz o wiele więcej ode mnie i, oczywiście, męczy cię to. Dla ciebie odpoczynkiem powinny być zajęcia w żaden sposób nie związane z główną pracą czytanie literatury pięknej, kino, muzyka, teatr, zabawy z dziećmi, spotkania z przyjaciółmi, treningi sportowe, podróże. Dla każdego człowieka odpoczynek — to przede wszystkim przestawienie się na inny rodzaj zajęć...“(12)